Ius Primae Noctis

Op het dorpsplein staan kerk en mairie tegenover elkaar.  Al vóór het dorp (16 huizen en een bar-tabac) werden we aan de kant gebaard door kennelijk de broers van het bruidspaar, om te parkeren. Ik kijk hoe Diane uitstapt en haar kontje spant in die rode jurk met splitten. In een flits schiet een hele avond en nacht van hete seks door mij hoofd. Zichtbaar hard stap ik uit en bied mijn lief een arm aan. De mannen grijnzen geil als ze even haar been uit de rok strekt en knikken naar mijn gulp. Met bungalowtent.

“Jullie blijven toch tot na de consumation?” vraagt er een. “Ze ziet er zo lekker uit!” en zijn dromerige ogen kleden haar uit en ook hij krijgt een bungalowtent, type 2. Hij loopt naar ons toe met waarschijnlijk een pornofilm vol negerinnentieten en –kutten in zijn hoofd.

De corsages, die hij ons opspeldt, zijn purper rozen, op het punt van opengaan, nog net lijkend op eikels in een lange voorhuid. We horen er nu bij.

Als we op het plein aankomen leidt hij ons naar een klein, oud vrouwtje, dat statig op haar stok leunt. “Mémé, dit zijn de getuigen” zegt de broer en kijkt me vragend aan. “Diane en Desi” introduceer ik ons.

“Benoît” lacht hij als Mémé zijn tent vastpakt. “Onkuise gedachten, jij weer, hè? Ik moet ook altijd de strenge grandmère zijn!”

Ze doet haar armen wijd en we geven bisous. Ze fluistert in Diane’s oor “Ik zie aan je houding dat hij goed en heet is voor je. En hij is niet de jongste!” Diane lacht en bekent “De hele nacht Mémé, de hele nacht heeft hij me bespeeld”.

Dat ontgaat mij, omdat de zware kerkklok wordt geluid als het bruidspaar het plein op komt wandelen, voorafgegaan door twee bruidsjonkertjes en twee bruidsmeisjes, mandjes met rozenblaadjes in de hand. Hij in een lichtblauwe smoking zonder overhemd en op blote voeten in zijn witte schoenen, zij op witte stiletto’s in een transparant jumpsuit, met witte bloemen op de strategische plaatsen, of bijna, vindt kleine Desi. Haar boeket is van roze en rode lelies, net uit de knop. Vanavond zullen ze wijd open staan, als een orgiastisch gillend stel…

De maire, met de rood-wit-blauwe sjerp om, komt op het bordes van de mairie en als de klok zwijgt, nodigt hij ons aan weerszijden en het paar vóór hem.

Zij beloven elkaar wat schuchter – en niet zo intiem en gloeiend als op de rots – eeuwige trouw. We applaudisseren en fluiten als ze elkaar innig kussen. Ik voel haar mond nog op de mijne en kijk Diane aan. Ze valt me om de nek, zoals veel stellen om ons heen. French kissing, heet dat toch?

Dan gaan we mee naar binnen en tekenen het register, dat we getuige waren van hun geloften. En hoe! De maire staat geamuseerd te kijken als we het bruidspaar innig tongend feliciteren. Vooral toen ik en Gaël los gingen.

De lichte klok van de kerk roept ons voor de mis en de geloften voor God. Wat bijzonder voor het meest promiscueuze dorp van de streek, denk ik dan maar. Tradities, tradities.

+**+

De familie blijkt aan de rand van het dorp een ‘maison de maître’ te hebben in een prachtig park. Iets kleiner als een chateau, maar indrukwekkend 18e-eeuws. Op het grasveld staan in een hoefijzervorm tafels gedekt, maar het onthaal is rond de grote fontein. Diane heeft blijkbaar honing op haar kut, de broers en zussen en hun aanhang zoeken ons steeds op, kennismaken, stiekem over haar billen aaien en sommigen in mijn kruis voelen, jongens… Ze vragen honderd uit over de rots, of wij daar ook…. “Nee, Neeeh, daar niet, we zijn FWB.” Weinig kennis van Engels hier, maar dat is dan wel weer duidelijk. En weer informeren of we ook na de consumation blijven. En als ik dan vraag waarom, lachen ze geil en knipogen.

In mijn ooghoeken zie ik Mémé flodderen met de bruidsjonkertjes en hun meisjes. Zal ik het haar vragen? Ze kijkt op van het lesje zoenen aan de jongens en gebaart me naast haar te komen zitten.

“Zal deze wel niet meer als minnaars hebben” zegt ze met een wat verdrietige glimlach. Wijzend met haar hoofd “Allemaal daar, heb ik ze geleerd, vrouwen te dienen, Mater Familias is een vreugdevolle taak. En vanavond, ja dat kom je me vragen, leid ik het familiefeest van consumation. Dan staan we om hen heen als ze hun huwelijk consumeren, samen met de Pater Familias, mijn zoon, die het ius primae noctis toekomt. En jullie beiden horen erbij. Hoeveel kan Diane aan, hoe jullie zo ruig hebben gespeeld?”

“Ze heeft veel in te halen, hoe ze een paar weken alleen maar met me knuffelde. We zien haar vast uit haar dak gaan, allemaal minnaars met uw opleiding…”

“Je flirt, oude man! En kom je vanavond ook in mijn verzameling? Ik heb een hemelbed met kerfjes in de poten voor elke geslaagde man. Twee voor jou, begrijp ik? Hé Adeline, kom eens!” roept ze een hoogzwangere vrouw.

Ze is mooi, zoals ze nieuw leven uitstraalt. Ze gaat op mijn knieën zitten, slaat haar arm om mijn schouder en kijkt me indringend aan. Snel dwalen mijn ogen haar volle uitsnijding binnen, net boven haar tepels, die door de stof proberen te priemen. Ik ruik ze ook. Ze pakt mijn hand en legt die op haar buik. “Ze schopt, en wil me voelen vrijen. Alleen dan is ze even rustig. Je moet weten, ze is verwekt op de rots bij onze gelofte en dat maakt haar een bijzonder kind. Als je ons vanavond bevredigd hebt, zal ik je aanleggen.” Tjeez, wat een geil beeld en nu al twee afspraken in mijn balboekje.

+**+

De maaltijd is niet de verfijnde keuken, die buitenlanders aan Frankrijk toedichten. Nee, hier in de streek zijn het boerengerechten, waar kopvlees, ingewanden, organen en poten belangrijke ingrediënten zijn. Diane zit tussen de broers en zussen van het paar met een vette bek op een varkenspoot te kluiven, glimmende wangen en bewonderd om haar frans-guyanà-accent. Sexy, waarderen Antoine en Benoît dat, net zoals ik west-vlaams lulstijvend geil vind. Weet ook niet waarom. 

Ik eet mijn bord stoofvlees en korstige baguette met smaak, weggespoeld met een ronde, rode wijn van de gaard, achter het dorp. Rondkijkend, zie ik gewone mensen, zoals bij elk fête eten en lachen en converseren. Alleen begrijp ik ongezien, dat hier tussen ieder intieme draadjes lopen, zo onbeschaamd fysiek. Misschien als ik ze niet op de wang maar op de mond zie zoenen, met tong, of is dat het teveel aan wijn?

En toen de bruidsmeisjes ieder op een knie bij me kwamen zitten en me op de wang kusten met hun lijfjes tegen me aan, voelde ik me de opa, die ik nooit was. “Ga je Mémé vanavond groot meisje maken?” Ik proest mijn verse slok wijn uit om deze directe vraag. Oren op de wind, de kinderen hier. Ik laat liefkozend mijn hand van hun kruinen over hun ruggetjes gaan “Als zij het wil! Jullie meisjes hebben het voor het zeggen.” En ze giechelen.

+**+

De grote zolder is zomer-warm en het lage, gelige avondlicht schept door de ovale raampjes, vlak boven de vloer een mysterieuze sfeer. Boven aan de trap helpen we elkaar uit de kleren. Ik rits het zwangerschapsjurkje van Adeline open en ze stapt er uit. Ze legt mijn hand over haar pronte tieten, priemend van verwachting en neemt me mee naar de speelplek, een hemelbed met  zwarte lakens, goed aangelicht en daaromheen een vlak van matrassen, hard en bespeelbaar.

Op de kop een hoge stoel met daarop een nu helemaal naakte Mémé.  Een doorleefd lijf, strak, maar gekreukeld nu, vertelt van haar beauté, vroeger, met lange haren, nu wit over haar schouders, nog volle, hangende tieten, wijdbeens haar vulva onbeschaamd aan ons delend.

Adeline zoekt haar Benoît op en Diane komt voor mij staan. Antoine partnert  Jerôme en in de kring stappen nog Gérard en Corinne en haar zus Mélanie met Claude. François, mooie man met grijze krullen, kust zijn maman, Mémé, en staat naast haar zetel, terwijl zij aan zijn geslacht frummelt.

We zijn stil als het paar binnenkomt, alsof ze alleen de bruidssuite betreden, giechelend van anticipatie, wat ze zullen doen. Hij gooit zijn colbert uit en stapt uit zijn broek en schoenen, neemt haar in de armen voor een diepe zoen. Zo gretig als ook hun monden elkaars hals zoeken en hun handen elkaars rug strelen. Achter haar rug trekt hij met zijn tanden de rits open en glijdt de jumpsuit van haar schouders, ons haar volle naaktheid gunnend. Hij gaat zitten, ze doet haar benen wijder en zijn krullenkop tussen haar dijen zoekt haar gulden snede op, zijn tong de lippen zichtbaar beroerend. Behendig wriggelt hij zich in haar roze genot en dat zien we ook op haar gezicht weerspiegeld. Zijn bruidegomsstaf is stram, zijn paarse eikel piept uit de voorhuid met al een druppel plezier. Ze kreunt en vingert haar tepels groot.

François, haar vader, komt met een gazen blinddoek en bindt die voor haar ogen, alsof ze blind moet zijn voor wat volgen gaat. Gaël staat nu naast hen en ze leiden haar op het bed. Ze legt zich op haar rug, wijdbeens, aait haar poes nog eens en de beide mannen gaan naast haar liggen en zoenen haar om beurten, hun handen zwervend over haar hele lichaam. We zien haar rillen van plezier, de handen van haar vader voelend, die ze al van altijd  kent en die van haar minnaar, die nu haar man is. En als ze beiden een tepel zuigen en bijten, hun vingers haar vulva strelen en bevingeren, zucht ze ten teken dat ze klaar is voor de ceremonie.

François gaat nu op handen en tenen boven haar en laat zich langzaam zakken, terwijl zij haar mons opkromt voor ontvangen. Gaël pakt de vaderlul, trekt de eikel bloot en richt die op haar opening.

“Ius primae noctis” zegt François luid en plechtig, als hij instoot in zijn dochter. “Amen” zeggen we gezamenlijk, genietend van deze incestueuze penetratie, van vader en dochter, van landheer en onderhorige, van man en vrouw, de nieuwe verbintenis vierend met hun intiemste lichaamsdelen.

Ze ligt nu en slaat haar benen om de zijne, hem dwingend, dieper te gaan. Wij zien zijn bilspieren zich spannen en ontspannen, hun bekkens op elkaar draaien en als hij wat spreidt, zijn ballen zich strak tegen zijn staf optrekken voor het salvo van vaderlijk zaad.  Aan de kreetjes van Anaïs weten we dat zij wil komen en Gaël steekt een vinger in François’ hol. Hij loeit en we zien zijn wortel kloppen als getuige van zijn orgiastisch spuiten in zijn nu van genot kronkelende dochter.

Hij glijdt uit haar, met tot zijn en onze verbazing, bloedrode lul! Direct neemt Gaël zijn rechtmatige plaats als bruidegom in, diep inglijdend waar het zaad van de landheer zijn komst heeft voorbereid.

Het stel speelt nu het intieme spel van gelieven, die in alle standjes elkaar verkennen en liefhebben, een feest voor ons oog en ons opzwepend genot. Ook wij bespelen onze partners, staand of op de knieën, gebiologeerd door het paar. En als ze dan toe zijn aan het toppunt van consumeren van hun verbintenis fluisteren we “jouir, jouiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiir” en sommigen van ons gaan mee.

Dit is een extract uit Was niet de bedoeling 6 : Ius Primae Noctis voor #EroticaFest en #PittigProza

Het boek ‘was niet de bedoeling’ over Diane is compleet, zelfs met download in pdf:

Was niet de bedoeling

Gepubliceerd door Desiderius Lustig

Ik zet mijn hete dromen om in verhalen vol genot en liefde. Mijn fascinatie is vooral de herinnering aan mensen, ontmoetingen en gebeurtenissen, maar dan omgebogen naar intense lichamelijkheid. In mijn verhalen ben ik daarnaar op zoek en herbeleef al schrijvend, wat er had kunnen zijn of bijna was. Als er maar......

3 gedachten over “Ius Primae Noctis

  1. Feedback op de verhalen voor ‘De huwelijksnacht’:

    1. Ius Primae Noctis

    Marc: Het thema van het verhaal spreekt me erg aan. Maar omdat het een extract is uit een groter geheel, mis je als lezer context. Het leest daardoor als een op zichzelf staand verhaal niet prettig. Je mist informatie. Hier en daar vind ik zinnen niet ‘afgerond’. Spreektaal. Slordig. Soms komt dat door interpunctie, soms (misschien?) door het Vlaams?

    Sanna: Dit verhaal leest verwarrend, ook omdat duidelijk wordt dat er nogal wat aan vooraf is gegaan waar ik niet van weet. Iedere keer vraag ik me af wat ik gemist heb, vooral ook omdat het verhaal vertelt alsof ik het zou moeten weten. Dat is jammer. Mooi hoe je het eten beschrijft. Heel echt en primitief. Leuk! Het vader dochter concept in dit verhaal spreekt me niet echt aan.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: