Zelfliefde

Ik was nog twaalf op die late avond vlak voor kerst toen mijn spelen met jongensvocht werd beloond. Hevig schokkend, een gevoel, dat niet léék op die gelukkige finishes van eerder.

Vroeg in de jaren zestig was je echt alleen, daarmee. De Winkler Prins deed het beter dan mijn al wat oudere moeder, die me alleen waarschuwde dat je blind kon worden als je daar aan kwam. Ze was slecht geïnformeerd, had al een lui oog al sinds mijn zesde en ik begon van dat trekken al te kalen rond mijn twintigste…

Sinds die  september op kostschool, tussen jongens je eigen positie zoekend, besloot ik, dat mijn kruisspel goed en fijn was, ook al zou het dan de zonde van Onan zijn. In mijn dromen liet ik ook anderen toe, in groepen (hoe heb ik dat toen kunnen verzinnen zonder internet of erotica in blaadjes? ) al moesten we voor spel in ‘achterhuis’-achtige kamers gaan. Dus toch verstoppen voor mijn opvoeding?

En later in januari, terug op de slaapzaal met 10 jongens in stapelbedden leerde ik snel, dat een ruige ruk op mijn rug niet kon. Harrie van het bovenbed hing over de rand en vroeg “wat lig jij nou te schudden?”

Ik loog “kramp in mijn kuit” omdat ik hem dat schudden met zijn been bij voetballen had zien doen.

Van de kant van het veld, want met mijn luie oog trapte en sloeg ik altijd naast met volleybal en voetbal . Bridge en klaverjassen haatte ik toen al. In de recreatie-uren  las ik meer dan anderen en de vrije middagen tuinierde ik op het grote landgoed. Ik hoorde er gewoon niet bij, niet echt buitengesloten, hoor, maar alleen, dus, niet eenzaam, ik had mezelf toch?

En elke avond op mijn linkerzij subtiel verkennend, vingerend en fantaserend over intimiteiten met mensen zonder gezicht, dicht tegen elkaar,  tot uit mijn tenen met trillende kuiten en dijen een kledderende climax voortkwam, die ik afsmeerde op het onderlaken.  Moeders betrapten hun jongens daarmee, maar mijn lakens gingen naar de wasserij…

Ik inspecteerde overdag stiekem de bedden van anderen, maar nergens de sporen van Onan. Ik was vast de enige en voelde me trots en groot en zelfzeker.

In mijn grijze multomapje van toen met uitgetypte en handgeschreven gedichten en verhalen vond ik pas een tekst van mijn 16-jarige zelf terug die ik lang vergeten was:

Opgegroeid als jongste tussen allemaal grote mensen, die me steeds in de gaten hielden en me altijd stuurden, waar ik niet wilde zijn, ben ik blij nu in de luwte te zijn. Mijn sexspel is voor eeuwig het zondige verzet, dat ik in mijn eentje pleeg, onbespied en onbetrapt, eindigend in zelfgenot. Dan ben ik blij.

Niet wanhopig zijn, niet dood willen, zoals een melodramatische tiener, maar van jezelf houden en je in stilte verzetten, kan ik me van toen herinneren. En gedichten over Vietnam  en Israel, je ziel afschermen, maar vooral over verloren liefdes, die er helemaal niet waren. Misschien deel ik die nog wel eens.

En later, toen ik met mijn Lief en vrienden de vrije seks ontdekte van de flowerpowerjaren was de intieme relatie met mijn kleine zelf een evenknie van wat ik met Lief had. Ze was niet jaloers op mijn kleine, ik moedigde haar aan, met me mee te doen en vaak was spelen met onszelf het voorspel tot hevige en langdurige seks. Eerst je eigen ziel koesteren en dan die van elkaar roeren…

Ik geniet nog altijd als ik haar stil in zichzelf en met zichzelf bezig zie. En dan ga ik ook.  Kan geen vibrator tegenop.

Gepubliceerd door Desiderius Lustig

Ik zet mijn hete dromen om in verhalen vol genot en liefde. Mijn fascinatie is vooral de herinnering aan mensen, ontmoetingen en gebeurtenissen, maar dan omgebogen naar intense lichamelijkheid. In mijn verhalen ben ik daarnaar op zoek en herbeleef al schrijvend, wat er had kunnen zijn of bijna was. Als er maar......

Eén opmerking over 'Zelfliefde'

  1. Feedback Vlammende verzinsels en NBRplaza:
    https://vlammendeverzinsels.nl/hete-peper-pittig-proza-41-zelfliefde/#more-2506
    2. Zelfliefde
    Marc: Ik vind de setting van het verhaal erg mooi. Wat ik jammer vind, is dat heel veel zinnen niet af zijn, of buiten het verhaal lijken te zijn geplaatst. Zinnen als “Ze was slecht geïnformeerd, een lui oog al sinds mijn zesde en ik begon al te kalen rond mijn twintigste…” of “Van de kant van het veld, want met mijn luie oog trapte en sloeg ik altijd naast met volleybal en voetbal”. Pas op dat je verhaal niet te veel in spreektaal wordt opgeschreven.
    Sanna; Oh, ik vind dit een heel mooi, kort verhaal. Het heeft me weten te raken. Mooi woordgebruik, mooie zinnen.
    Het stukje: ‘En elke avond op mijn linkerzij subtiel verkennend, vingerend en fantaserend over intimiteiten met mensen zonder gezicht, dicht tegen elkaar, tot uit mijn tenen met trillende kuiten en dijen een kledderende climax voortkwam, die ik afsmeerde op het onderlaken. Moeders betrapten hun jongens daarmee, maar mijn lakens gingen naar de wasserij …’ heb ik meerdere malen gelezen juist vanwege die mooie en zo bij elkaar lijken te passen woorden.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: