Bejaardenseks

Mijn lief sterkt nog niet snel aan. De reparatiebeurt in het hospitaal is prima gelukt, maar ik nam haar krachteloos mee naar huis. Optimist, die ik ben, dacht haar snel weer op de been te hebben, maar ze zet nu na een maand pas kleine stapjes met een looprekje. Potstoel, douchekrukje en een rolstoel zijn ineens de essentiële attributen van onze niet aflatende liefde.

Ooit, in onze kring van naakte vrienden in een avant-orgie discussie – het was ’71 geloof ik – zei ik stellig dat ik haar billen zou vegen als dat nodig was. Ze lachten me uit, zolang houden jullie het niet uit, doe je toch niet, is toch smerig, zeiden ze, wiet rokend en met de handen in elkaars kruis wriemelend.

Lief herinnert me daaraan, nu ik haar schoon veeg en nog even haar lipjes voel of ze droog zijn. Steevast krijgt kleine Desi  dan een knuffeltje van haar en vaak groeit hij daarvan. Ik kus haar kruin en help haar terug op ons nieuwe, anti-doorlig matras. Nog maagdelijk, want nog nooit beneukt.  Het bed heet naar Emma, en ik denk aan een  blond studiemaatje met puisten, waar we nooit wat mee hebben willen doen.

Lief wil om de dag een schoon dekbedhoes. Ik moet iedere keer verschillende kiezen, zegt ze, want ze zijn vol goede herinneringen, die je er niet uit wast. Gister was het een vervaagd en verwassen Janneke Brinkman, van onder op de stapel . Zeker 25 jaar oud, met ranken clematis, in geel, rose en paars.

Ze slaat haar ogen op, glimlacht naar me en fluistert “Hannelore”, een hete herinnering van toen we die dekbedhoes inwijdden.

Hannelore is de dochter van Willemijn uit onze vriendenkring van ooit. Die ging na 2 jaar met haar vakantievriend in Beieren  wonen en kwam later nog wel eens langs als ze haar ouders opzocht. Met haar dochtertjes – die een schattige mix van nederlands en duits spraken-  en bij ons bleven logeren als papa en mama bij vrienden gingen spelen.

Veel later, net toen de Libelle deze hoes met slopen had gestuurd, nodigde Hannelore zich uit om bij ons te slapen, ze wou niet bij haar tante. We aten kerriekip –lief d’r beroemde- en aan de hand van haar nieuwe uni-belevenissen kwamen onze misdragingen met haar moeder ter sprake. Alle details wilde ze weten en wij waren eerlijker als Willemijn. Of minder opvoedkundig.

Blunt kijkt ze ons aan “kunnen we nun een mini-orgie tun, zoals jullie damals?” Ze was mooi, als haar moeder op die leeftijd en we hebben weinig geslapen die nacht. “Wollte ich immer mit euch. Mutti zal lachen” kuste ze ons ten afscheid.

En vannacht, toen mijn adem weer regelmatig was en ik mijn buik had afgedroogd met mijn slaapshirtje, vroeg lief me, op wie ik mijn fantasie had losgelaten. “Hannelore met jou, ik hou van je”

Gepubliceerd door Desiderius Lustig

Ik zet mijn hete dromen om in verhalen vol genot en liefde. Mijn fascinatie is vooral de herinnering aan mensen, ontmoetingen en gebeurtenissen, maar dan omgebogen naar intense lichamelijkheid. In mijn verhalen ben ik daarnaar op zoek en herbeleef al schrijvend, wat er had kunnen zijn of bijna was. Als er maar......

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: