Was niet de bedoeling 2: Diane

Onopvallend reizen had ik gezegd.  Diane met een rood koffertje in een signaalrode, strak aansluitende en te korte jurk, die haar donkere lijf alleen maar accentueert, is een baken op het grauwe perron als ik haar opwacht. Zelfs mijn kuise bisous halen jaloerse blikken van de mannen om me heen, die gauw doorlopen met een zichtbare tent, opgelopen in de trein, denk ik zomaar.

“Honger of trek?” vraag ik, stoppend voor een sandwicherie. “Tonijn, rauwe ham, knoflookstijve salami? Of ben je een vega-vagi?”

“Nee, ik hou van vlees in mijn vagi” lacht ze, over haar heuveltje aaiend “doe die droge worst. En tonijn.” Ik kom terug met twee stokbroodjes, – die hier sandwich heten- en dampende koffie.

Buiten de stad, In de auto door de smalle, diepe dalen rijdend, bochtig en rotsig, stop ik op een mooi parkeerplaatsje , we stappen  uit en gaan op het bankje zitten eten. Ik breek de broodjes in twee en we eten stil en slurpen onze koffietjes.

Ik staar ongegeneerd naar haar boezem, hoe dikke korstkruimels op haar bruinzwarte borsten en in haar décolleté vallen. In mijn ooghoeken zie ik een eekhoorntje op een tak met mij mee gluren. Ik fluister “niet bewegen. Eekhoorntje in de boom links van je. Is vast een mannetje, kijkt net zo geil naar die kruimels op je tieten als ik.”

Ze draait haar ogen naar links en glimlacht. “Zou hij op mijn schouders durven springen en me met die kleine grijphandjes betasten tot alle kruimels op zijn en nog wat rondzoeken in mijn décolleté?”

“Oh ja, en anders ik wel. Maar ik heb koude vingers en van die in je valleitje, krijg je stijve tepels en dat moeten we maar niet hebben, zo zonder bhtje. Heet dat eigenlijk ook commando?”

Ze schatert het uit en het eekhoorntje springt weg, ongetwijfeld met een stijffie. Ze pakt mijn linkerhand en voelt mijn vingers, één voor één van onder naar boven. “Zacht zijn ze en lang” zegt ze dromerig, haar tepels priemen nu in de rode stof van haar jurk. Als ze me los laat, schamp ik er achteloos met de achterkant van mijn vingers langs. Ze geeft me even een blik van ‘fuck me now!’ en dan is het weer normaal tussen ons.

Terwijl ze over mijn blote onderarm streelt, zegt ze “Je gaat me goed verstoppen, denk ik. En het is hier mooi!”

“Ruig, vooral, ik waarschuw je, platteland en geen uitgangsleven. Restaurants zijn alleen rond het middaguur open en no way clubbing. Je zit opgescheept met een man, drie keer zo oud als jij.”

“Aaaach, wel veilig toch? Net mijn opa…. Zijn handen verdwaalden altijd naar verboden plekjes als hij me knuffelde. Maar verder ongevaarlijk.”

“Ik ben vooral antammig en knuffelig. Maar dat kan uit de hand lopen, heeft Lizz je dat verteld?”

Ze grijnst “Je hing een paar maanden terug toch de jonge god uit met haar? En haar genomen op elk liggend vlak in je huis?”

“En tegen de staande vlakken. Nee, dat zie je verkeerd. Ik had mijn broer beloofd net zo goed voor haar te zorgen als hij, voor hij overleed. Toen ik haar nodig had in mijn verdriet, was ze er voor me. En ja, ik overdrijf wel eens…”

“Je verwacht dat toch niet van mij, toch?”

“Nee, je hebt je eigen kamer en je zal me echt moeten verleiden, als je me nodig hebt. Maar neem het me niet kwalijk als ik gluur en van je lijf geniet en kleine Desi uit waardering naar je zwaait. ” Voor de zoveelste keer al probeer ik me haar tepelgekroonde, pronte borsten voor te stellen, haar strakke kontje en –nee stop nou, Desi.

Ze staat op, kust me op haar voorhoofd. “Ouwe man!” zegt ze, als ik over haar mooie billen aai.

+**+

Verder onderweg, vertelt ze van de druk en spanning, maar ook angst van de laatste weken. Hoe ze eigenlijk niet meer buiten durfden, een vriend op straat was neergeschoten en het meisje van een andere vriend verkracht door drie jongens, toen ze alleen thuis was. Geen kring om in te blijven leven, daar moet nogal wat veranderen. Angsttranen. Ik streel even haar schouders, niet te lang in deze korte, scherpe bochten…..

Ze is nog steeds gespannen al ze het huis heeft geïnspecteerd, het uitzicht heeft genoten, zich heeft opgefrist en in een lang t-shirt op de bank gaat liggen. In wat ik een egelhouding noem, helemaal opgerold. En schokkende schouders, ze huilt stil.

Ik kom met prosecco’s aan en plof naast haar. “Je mag uitademen, hoor. Ontspan je nou. Robin redt zich er wel uit, hem doen ze niks, toch? ” Ik masseer haar nek zachtjes en ze zucht diep. Ze komt overeind en kijkt me door haar tranen aan, legt haar hoofd op mijn linkerschouder tegen mijn oor en we slaan onze armen om elkaar heen.

Veel later, als ze weer rustig ademt zegt ze over mijn schouder “Ik weet niet, het moet een paar weken afkoelen. Als de volgende deal goed gaat, waait het wel over. Hoop ik, die jongens zijn nogal wraakzuchtig, maar ze hebben Robins’ witwasserij nodig.”

vorig hoofdstuk:
1 – Paniek!

Naar de inhoud:
Was niet de bedoeling

volgend hoofdstuk:
4 – Le Lendemain

Gepubliceerd door Desiderius Lustig

Ik zet mijn hete dromen om in verhalen vol genot en liefde. Mijn fascinatie is vooral de herinnering aan mensen, ontmoetingen en gebeurtenissen, maar dan omgebogen naar intense lichamelijkheid. In mijn verhalen ben ik daarnaar op zoek en herbeleef al schrijvend, wat er had kunnen zijn of bijna was. Als er maar......

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: